Blog nie aktywny. Dodaj notkę aby usunąć tą informację oraz reklamy w treści bloga
Seria Pięciu Elementów - Daichi
Trzecia część Serii Pięciu Elementów.
Autor: Lokian
Tytuł: Daichi
Seria: Pięć Elementów
Ilość słów: 460
Gatunek: angst, obyczaj
Fandom: Harry Potter
Ostrzeżenia: związek kazirodczy, yaoi, śmierć
Księga I
Kurie-shou
Gdyby nie Severus, zacząłby wymiotować tam, tuż przed ciałem tego dziecka.
Cholerny dzieciak! To jego wina! Jego, nie moja! Jego!
Mimo usilnych prób pozbycia się poczucia winy, jego ciałem znowu wstrząsnęły torsje. Snape patrzył na niego z troską, a gdy Draco nie miał już czym wymiotować, oczyścił go szybkim zaklęciem i pomógł wstać.
- Zrezygnuj, Draco. Ukryjemy cię gdzieś. Czarny Pan i tak zaczyna coś podejrzewać. To nie jest zajęcie dla ciebie. Jesteś wciąż młody. Twoja żona jest w ciąży. Choć raz mnie posłuchaj!
- Pansy mnie nie obchodzi.
- Twoja żona jest jedną z nielicznych czystokrwistych po naszej stronie. Zrobiła to dla ciebie, nie wydała cię, gdy dowiedziała się, kim jesteś. Nosi twojego syna. Ona cię kocha, a to rzadkość.
- Kocha? Traktuje mnie jak jakiegoś bożka. Nie mogę już na nią patrzeć! – Przed oczami mignęło mu wspomnienie wymalowanej Pansy, rzucającej mu się na szyję po powrocie do domu. Nie wiadomo czemu na wspomnienie jej ust nałożyło się inne – ust słodszych, choć nie tak miękkich jak kobiece, pokrytych warstwą śliny, zamiast pomadki.
Jestem już zmęczony.
Powrócił myślami w bezpieczniejsze regiony.
- Nie będę uciekał.
- Nie zachowuj się jak jakiś pieprzony Gryfon! Tu chodzi o twoje życie!
- Nie będę uciekał.
Nie potrafię uciec.
Księga II
Naji
Nawet nie zarejestrował prośby Pansy. Nie słyszał uzdrowiciela. Widział tylko swojego syna i Lucjusza, patrzącego na wnuka obojętnie.
- Nazwiecie go…
- Serpens. Serpens Severus Malfoy. – spojrzał na niego chłodno, ale nie odezwał się nawet słowem. Zamiast tego odwrócił się i wyszedł z pokoju.
Draco jeszcze przez chwilę patrzył na nie ze złością, pomieszaną z triumfem, a potem także wyszedł.
Serpens Severus Malfoy. Mój. Nie twój, Ojcze. Tylko Mój.
Księga III
Ojike
-Myślałeś, że dasz radę mnie oszukać? – Czarny Pan pochylił się nieco nad zakrwawionym człowiekiem. – Mnie?
- Skoro tyle czasu mi się udawało, to widać nie jest to jednak tak trudne – wycharczał Draco. Voldemort spojrzał na niego ze złością.
- Miałeś szansę zwrócić dobre imię rodowi Malfoyów.
- Malfoyowie nie płaszczą się przed byle kim.
Zginę. Umrę tutaj, dzisiaj, zaraz. Niech to szlag, Severus miał rację. Umrę, umrę, umrę. Ten cholerny psychopata… ! Tak się kończy cholerny gryfonizm! Szlag! Niech tylko Pansy dobrze zajmie się Serpensem. Chce jeszcze zobaczyć mojego syna! Umrę…
Czarny Pan podniósł się ze swojego miejsca.
- Avadą Kedavra!
Świat przesłoniło mu coś ciemnego, a potem otoczyły go światła.
Księga VI
Kujo
Mimo zmaltretowanego ciała, a może właśnie dla tego, poczuł uderzenie w coś twardego wyraźniej i boleśniej, niż wydawało mu się, że może. Równocześnie przygniotło go coś ciężkiego i bezwładnego.
To śmierć tak wygląda?
Rozejrzał się na tyle, na ile był w stanie i ze zdumieniem sklasyfikował pomieszczenie, jako kuchnię siedziby Zakonu Feniksa. Spróbował się podnieść, ale gdy tylko jego wzrok spotkał się z czarnymi bezdennymi oczami, wstrząśnięty opadł powrotem na stół.
Severus Snape był
martwy.
Loki-an [
Powrót]
Komentuj
| Lay&html by
Loki-an dla
L-blog |
